.jpg)
Mobilny punkt poboru krwi
w naszej szkole
Szkolny Kleks
Warto odwiedzić
Prosimy o oddawanie krwi dla naszego ucznia!
Apelujemy o oddawanie krwi dla członka naszej społeczności szkolnej, który teraz szczególnie potrzebuje naszego wsparcia. Centrum Krwiodawstwa wyszczególniło grupy krwi, których brakuje (grafika poniżej). Przy oddawaniu krwi należy podać dane: Jakub Kowalski, Wojewódzki Szpital Zespolony w Kielcach, Oddział Onkologii i Hematologii Dziecięcej.
Jak wspierać motywację dziecka?
Rozwijanie kompetencji psychospołecznych, zapewnienie dobrostanu psychicznego
Czym zajmuje się pedagog?
Szanowni Rodzice, Drodzy Uczniowie!
Nazywam się Edyta Durlik i od kilku lat pracuję w Szkole Podstawowej im. H. Sienkiewicza w Oblęgorku na stanowisku pedagoga szkolnego. Posiadam również kwalifikacje z zakresu oligofrenopedagogiki, diagnozy i terapii pedagogicznej oraz edukacji wczesnoszkolnej.
Najważniejsze w mojej pracy jest to, aby każdy uczeń czuł się bezpieczny, ważny i wysłuchany.
Sumienność, obowiązkowość i zaangażowanie to cechy które są moją wizytówką. Wolny czas spędzam ze swoją rodziną lub słucham muzyki, która mnie odpręża. Każdy Rodzic i Uczeń może zwrócić się do mnie o pomoc. Postaram się zrobić wszystko, aby pomóc rozwiązać problem, z którym się boryka.
Pedagog szkolny to osoba, która ma na celu uzupełnianie, pogłębianie i rozszerzanie działalności dydaktyczno-wychowawczej prowadzonej w szkole.
Pedagog szkolny współpracuje z nauczycielami, dyrekcją, rodzicami, instytucjami służącymi pomocą dziecku i rodzinie (Poradnie Psychologiczno – pedagogiczne, Policja, Ośrodki Pomocy Społecznej, Sądy Rodzinne, Placówki Opiekuńczo – Wychowawcze).
Głównym partnerem w pracy pedagoga jest UCZEŃ!
Zadania pedagoga szkolnego to między innymi:
1. Diagnozowanie środowiska uczniowskiego i rozpoznawanie indywidualnych potrzeb uczniów.
2. Organizowanie i prowadzenie różnych form pomocy psychologiczno – pedagogicznej dla uczniów, rodziców i nauczycieli.
3. Podejmowanie i wspieranie działań wychowawczych i profilaktycznych.
4. Wspieranie działań wychowawczych i opiekuńczych nauczycieli.
5. Działanie na rzecz zorganizowania opieki i pomocy materialnej uczniom znajdującym się w trudnej sytuacji.
Szukanie pomocy jest oznaką siły a nie słabości!
Uczniu, zwróć się do pedagoga szkolnego, gdy:
- czujesz, że nikt Cię nie rozumie, jesteś samotny;
- masz problemy w kontaktach z rówieśnikami;
- nie potrafisz porozumieć się z nauczycielem;
- masz problemy rodzinne;
- chcesz podzielić się swoją radością, sukcesem;
- chciałbyś pomóc innym, nie wiesz w jaki sposób;
- masz ciekawe pomysły, którymi chcesz się podzielić;
- przyjdź także z każdą sprawą, z którą sam nie potrafisz sobie poradzić.
Rodzicu, zwróć się do pedagoga, gdy:
- niepokoi Cię zachowanie dziecka;
- zauważasz u dziecka problemy w uczeniu się;
- chcesz porozmawiać o dziecku i relacjach z nim;
- potrzebujesz wsparcia w procesie wychowania;
- masz pytania i nie wiesz do kogo zwrócić się o pomoc.
Jestem psychologiem szkolnym w Naszej Szkole. Moje zadanie polega głównie na udzielaniu pomocy psychologicznej uczniom, a także rodzicom i nauczycielom.
Pomoc ta ma przede wszystkim formę rozmowy wspierająco – doradczej.
DO UCZNIÓW!
Przyjdź do psychologa szkolnego, gdy:
Czujesz, że nikt Cię nie rozumie, jesteś samotny;
Nie potrafisz porozumieć się z nauczycielem, kolegą, rodzicami;
Masz problemy rodzinne, trudną sytuację w domu;
Chcesz podzielić się ważną dla Ciebie sprawą bez względu na to, czy jest ona radosna czy smutna.
PRZYJDŹ Z KAŻDĄ SPRAWĄ, Z KTÓRĄ TRUDNO CI SOBIE PORADZIĆ!!!
Czego masz prawo oczekiwać decydując się na rozmowę ze mną?
Całkowitej dyskrecji, wszystko o czym powiesz zostanie na zawsze Twoje, jeśli tak zdecydujesz.
Życzliwej uwagi, niezależnie od tego, z jaką sprawą zwrócisz się do mnie.
Uważnego wysłuchania i zrozumienia.
Otrzymania porady oraz pomocy.
SZANOWNI RODZICE/OPIEKUNOWIE!
Bardzo chętnie pomogę, jeśli będziecie chcieli Państwo lepiej zrozumieć swoje dziecko, polepszyć kontakt z nim i nauczyć się wspierać je w trudnym okresie dorastania.
Zapraszam do kontaktu!
Anna Piwowarczyk
KATALOG PRZYJAŹNI
– CZYLI DZIESIĘĆ PRZYKAZAŃ PRZYJAŹNI
1. Zaakceptuj przyjaciela nawet z jego wadami.
2. Zrozum jego trudne momenty.
3. Pamiętaj o jego urodzinach.
4. Prześlij mu wyrazy swojej pamięci, kiedy jesteś daleko.
5. Pożyczaj mu chętnie swoje rzeczy.
6. Nie bądź zazdrosnym.
7. Nie twierdź, że istniejesz dla niego tylko ty.
8. Nie bądź złośliwym wobec niego.
9. Nie mów mu jednej rzeczy mając na myśli drugą.
10. Nie krytykuj go w towarzystwie innych.
-
Spróbuj ignorować to, co mówią sprawcy, udawaj, że cię to wcale nie obchodzi. Nie pokazuj, że jesteś smutny lub zły. Twoje zdenerwowanie sprawia im satysfakcję i zachęca do dalszego atakowania.
-
Staraj się wyglądać na pewnego siebie - chodź wyprostowany (plecy proste, podniesiona głowa). Możesz ćwiczyć taką postawę w domu, przed lustrem. Pamiętaj, że sprawcy poszukują uczniów wyglądających na takich, którzy się przestraszą i nie obronią.
-
Ćwicz swój głos - odpowiadaj pewnym i mocnym głosem, postaraj się patrzeć sprawcom w oczy. Często osoby w twojej sytuacji mówią cicho i nieśmiało, a to może zachęcać sprawców do dalszego zaczepiania.
-
Jeśli ci dokuczają - najlepiej odejdź. Nie przejmuj się, co o tobie pomyślą. Pamiętaj, im dłużej będziesz stał i słuchał tym większą zabawę będą mieli sprawcy.
-
Miej przygotowaną odpowiedź np.: "Dziewczyny, nie macie nic innego do roboty?", "To nie jest w porządku wyśmiewać się z kogoś", "Możesz sobie mówić co chcesz, mnie to nie obchodzi".
-
Powiedz krótko i stanowczo, że się nie zgadzasz na takie traktowanie np.: "Nie mów tak do mnie", "Nie zgadzam się", "Nie nazywam się tak".
-
Spróbuj być dowcipny. Poczucie humoru jest często najlepszą "bronią" na agresję.
Jeśli potrafisz śmiać się w takiej sytuacji, sprawcy widzą, że się niczym nie przejmujesz. Prawdopodobnie zostawią cię wtedy w spokoju. Poćwicz takie odpowiedzi w domu.
-
Spróbuj zaskoczyć sprawców. Zrób coś, co zbije ich z tropu, zdziwi np. udawaj, że nie dosłyszysz ("Co mówicie? Głośniej. Ale, że co ja robię? Nic nie słyszę. itd.); upozoruj, że mdlejesz ("Chłopaki, kręci mi się w głowie od tego przezywania, chyba zemdleję"); może zmień temat ("Widzieliście nową wersję Warhammera?") itp.
-
Powiedz o tym swojemu przyjacielowi lub dobremu koledze/koleżance. Będziesz czuł się o wiele lepiej, gdy podzielisz się swoim zmartwieniem. Poproś o pomoc i radę. Czasem wystarczy wspólne spędzanie czasu na przerwach. Sprawcy częściej atakują pojedynczych uczniów.
-
Poradź się rodziców lub kogoś bliskiego. Opowiedz im o swoim kłopocie. Dorośli mają różne, sprytne pomysły, jak rozwiązać taki problem. Warto skorzystać z ich wiedzy.
Pamiętaj:
-
Informowanie dorosłych nie jest żadnym donoszeniem na kolegów ale szukaniem pomocy. Sprawcy postępują źle, łamią normy i powinni ponieść odpowiednie konsekwencje.
-
Nie jesteś skarżypytą, walczysz o bezpieczeństwo w szkole. Mówiąc o przemocy dorosłym, pomagasz także innym dzieciom, które spotyka to samo.
-
Jeśli nikomu o tym nie mówisz - krzywdzisz siebie i chronisz sprawców.
WIĘCEJ INFORMACJI ZNAJDZIESZ NA STRONIE: www.przemocwszkole.org.pl
1. Nie ufaj osobom poznanym przez Internet.
Nigdy nie masz pewności, z kim naprawdę rozmawiasz. Może wcale nie jest Twoim rówieśnikiem, a na zdjęciu, które Ci przesłał, jest ktoś inny? Może wcale nie o przyjaźń z Tobą tu chodzi?
2. Nie podawaj swoich danych:
imienia i nazwiska, adresu, numeru telefonu czy nazwy i adresu szkoły. Być może nie wszyscy z osób odwiedzających Twojego bloga czy ulubiony czat mają dobre zamiary.
3. Posługuj się nickiem.
Nie używaj nicka, w którym podajesz datę urodzenia lub wiek np.: karolina1993 lub jacek14 – lepiej, żeby nikt obcy nie wiedział ile masz lat. Wykorzystaj imię bohatera ulubionego filmu lub słowo z piosenki. Użyj swojej fantazji. Na pewno wymyślisz coś ciekawego!
4. Dbaj o bezpieczeństwo swoich przyjaciół.
Nie podawaj nikomu ich danych, nie publikuj zdjęć bez ich zgody. Nie wiesz, jaki ktoś zrobi z nich użytek, a kiedy je wysyłasz lub umieszczasz w Internecie, nie masz już nad nimi kontroli. Przecież nie chcesz, by przyjaciel wpadł w kłopoty.
5. Powiedz osobie, której ufasz, gdy coś w Internecie Cię zaniepokoi:
jeśli ktoś przysłał Ci wulgarnego e-maila lub nęka Cię za pomocą komunikatora. Powiedz też, jeśli szukając informacji, trafiłeś na stronę, która namawia do nienawiści lub do czegoś dziwnego.
6. Bądź ostrożny, gdy spotykasz się z kimś poznanym w Sieci.
Zawsze skonsultuj to z rodzicami. Zabierz na pierwsze spotkanie zaufanego dorosłego lub przynajmniej kolegę lub koleżankę. Spotykaj się tylko w miejscach publicznych, nigdy w mieszkaniu nieznajomego/nieznajomej. Wróć do domu przed zmrokiem.
7. Internet daje złudne poczucie anonimowości i bezkarności.
Wcale tak nie jest! Szanuj innych użytkowników Internetu i wymagaj, by Ciebie szanowano. Choć nie zdajemy sobie z tego sprawy, zostawiamy w Internecie wiele śladów. Gdy ktoś narusza Twoje prawa, można go odnaleźć. Sam też staraj się nie naruszać czyichś praw!
8. Dbaj o swoje hasło jak o największą tajemnicę.
Wymyśl takie, które będzie trudne do odgadnięcia. Niech to nie będzie Twoje imię ani imię najlepszej przyjaciółki. Dlaczego trzeba dbać o hasło? Ktoś może wejść do Twojej skrzynki pocztowej i wysłać z niej e-maile w Twoim imieniu albo udawać Cię na forum internetowym – mogą być z tego kłopoty.
9. Zabezpiecz komputer.
Używaj dobrego programu antywirusowego, dbaj by baza wirusów była aktualna. Nie otwieraj e-maili od nieznajomych, nie klikaj na linki podesłane przez obcą osobę – mogą Ci zawirusować komputer!
10. Szanuj prawo własności w Sieci.
Zawsze podawaj źródło pochodzenia materiałów znalezionych w Internecie. Choć wydaje się, że wszyscy wokół ściągają z Internetu muzykę i filmy, trzeba pamiętać, że łamią w ten sposób prawo. Zastanów się, czy warto ryzykować. Istnieją strony z bezpłatnym dostępem do muzyki.
11. Rozmawiaj z dorosłymi o Internecie.
Prawdopodobnie lepiej orientujesz się w temacie niż Twoi rodzice czy opiekunowie. Może mógłbyś ich czegoś nauczyć? Pokaż im, które strony Cię interesują. Wytłumacz, do czego jeszcze – oprócz szukania informacji – może Internet służyć.
źródło: http://www.helpline.org.pl/
Zasady bezpieczeństwa
1. Włączaj komputer tylko wtedy, gdy ktoś dorosły jest w domu.
2. Nie ufaj osobie poznanej przez Internet. Nigdy nie możesz być pewien, kim ona naprawdę jest. Mówi, że ma 8 lat, ale może mieć 40!
3. Nie spotykaj się z osobami poznanymi przez Internet!
4. Gdy coś Cię przestraszy lub zaniepokoi, wyłącz monitor i powiedz o tym dorosłemu.
5. Nie zdradzaj nikomu swojego imienia ani adresu! Nie mów też, ile masz lat i do jakiej szkoły chodzisz. Nie podawaj numeru telefonu.
6. Wymyśl sobie jakiś fajny nick, czyli internetowy pseudonim. Nie podawaj w nim daty urodzenia ani wieku, np. karolina1993 czy jacek14 – lepiej, żeby nikt obcy nie wiedział ile masz lat. Wykorzystaj imię bohatera ulubionego filmu lub słowo z piosenki. Użyj swojej fantazji. Na pewno wymyślisz coś ciekawego!
7. Używaj komunikatorów tylko do kontaktów ze znajomymi, o których wiedzą Twoi rodzice. Z komunikatorów i czatów korzystają też osoby o złych zamiarach i trzeba być bardzo ostrożnym. Ustaw komunikator tak, żeby nikt spoza listy kontaktów nie mógł Cię zaczepiać.
8. Pomyśl kilka razy, zanim wyślesz wiadomość, e-mail czy smsa. Kiedy klikniesz „wyślij”, nie można już tego cofnąć.
9. Nie dokuczaj innym. Pamiętaj, że w Internecie obowiązuje zasada nieużywania brzydkich słów. Traktuj innych tak, jak byś chciał, żeby Ciebie traktowano.
10. Długie korzystanie z komputera szkodzi zdrowiu i może być przyczyną wielu innych problemów, np. w szkole. Nie zapominaj o sporcie i innych rozrywkach, nie związanych z komputerami i Internetem.
Więcej informacji znajdziesz : http://www.sieciaki.pl/
Zanim kupisz dziecku komputer, tablet, smartfon, laptop, konsolę, grę komputerową...pomyśl o jego bezpieczeństwie
Jak być uważnym rodzicem i dbać o bezpieczeństwo dziecka online?
10 wskazówek, które pomogą Ci wzmocnić dziecko
Nastoletnia depresja - poradnik dla rodziców
Pierwsza wizyta w poradni - jak dobrze przygotować siebie oraz dziecko do tej wizyty WIĘCEJ
Dojrzewanie nastolatków - jak postępować?
NASTOLATEK jest istotą skomplikowaną. WIĘCEJ
Klikam z głową
Poradnik dla rodziców i nauczycieli
Światowy Dzień Świadomości Autyzmu
2 kwietnia obchodzimy Światowy Dzień Świadomości Autyzmu. WIĘCEJ
Dysleksja. Informacje dla rodziców.
Zagrożenie dysleksją można rozpoznać już we wczesnym dzieciństwie. Dzieci w wieku przedszkolnym wykazują szereg zachowań, które mogą świadczyć o tym, że należą do grupy ryzyka.
Jak wspierać motywację dziecka?
Rozwijanie kompetencji psychospołecznych, zapewnienie dobrostanu psychicznego
Szkoła Pozytywnego Myślenia - webinary dla rodziców
Jak rozmawiać z dziećmi o wojnie w Ukrainie?- informacje dla rodziców
Depresja – choroba, która może dotknąć osoby w każdym wieku !!!
Jak usprawnić percepcję wzrokową, słuchową, oraz rozwój ruchowy – propozycje ćwiczeń dla dzieci.
Koronawirus a dzieci. Porozmawiajmy o strachu
Budowanie poczucia własnej wartości u dziecka
Słowniczek podstawowych pojęć, występujących m.in. w opiniach psychologiczno - pedagogicznych
10 kroków ku temu by stać się lepszym rodzicem
10 porad dla rodziców dotyczących bezpiecznego korzystania z Internetu przez dzieci
Co zamiast klapsa? Karanie a ponoszenie konsekwencji
STOP cyberprzemocy! Informacje dla rodziców
Uzależnienia behawioralne - rodzaje oraz skala zjawiska, sygnały ostrzegawcze i skutki
Uzależnienia behawioralne - przyczyny uzależnień, sposoby zaradcze i pomoc
_________________________________________________________________________________
Jak kochać i wymagać. Poradnik dla rodziców – Ośrodek Rozwoju Edukacji
Jak motywować swoje dziecko do nauki?
STYLE WYCHOWANIA W RODZINIE
Styl wychowania - co to jest?
Styl wychowania wyraża się w określonym, dosyć stałym stosunku rodzica do dziecka, w metodach postępowania, a także w sposobie egzekwowania nałożonych nań obowiązków.
Rodzice kształtują swój pogląd na wychowanie potomstwa głównie na bazie własnych doświadczeń wyniesionych ze swoich macierzystych rodzin, ale także na bazie obserwacji stosunku rodzice - dzieci w innych rodzinach.
Zdarza się również, że rodzice kształtują swój styl wychowania na podbudowie teorii np. studiów pedagogicznych, psychologicznych, czy odpowiedniej prasy i literatury.
STYLE WYCHOWANIA:
I. DEMOKRATYCZNY
Z pedagogicznego punktu widzenia najbardziej pożądany polega na:
1. nawiązywaniu przez rodziców przyjacielskich kontaktów ze swymi dziećmi, liczeniu się z ich potrzebami, umożliwianiu im podjęcia decyzji w sprawach rodzinnych,
2. ważny jest tu podział obowiązków sprawowanych na zasadzie dobrowolności i zgodnie z możliwościami dzieci (nie jest przymuszane),
3. rodzice nie karzą, ale stosują metodę perswazji,
4. uczy dziecko odpowiedzialności za siebie i innych,
5. podejmowania decyzji i ponoszenia konsekwencji swoich działań,
6. uczy dialogu i życzliwości w stosunku do drugiej osoby.
II AUTOKRATYCZNY
Z pedagogicznego punktu widzenia raczej niepożądany i na ogół mało skuteczny.
1. Charakteryzuje się przeważnie dużym dystansem między rodzicami, a dziećmi i nie wgłębia się w ich potrzeby, uznają własne racje i nie znoszą sprzeciwu,
2. dzieci nie mogą podejmować żadnych decyzji w sprawach rodzinnych- przymusza się je do pewnych zachowań i surowo karze,
3. skutkiem tego stylu wychowania jest agresywność dzieci, kierują się one własnym egoistycznym interesem,
4. dziecko wychowywane w sposób autokratyczny uczy się posłuszeństwa, ale często w powiązaniu ze strachem, biernością, zamknięciem w sobie, niską samooceną,
5. dzieci te mogą przyjmować despotyczne wzorce zachowania i zachowywać się w sposób agresywny w stosunku do młodszych lub słabszych kolegów.
III LIBERALNY
Podobnie wychowawczo szkodliwy.
1. Polega on na całkowicie niemal pozostawieniu dzieci samym sobie, na nie wtrącaniu się w ich sprawy, tolerowaniu aspołecznych zachowań,
2. dziecku wszystko wolno, na wszystko się mu pozwala, z niczego nie musi się tłumaczyć,
3. zajmuje w rodzinie najwyższą pozycję- rodzice bardzo łatwo ulegają jego namową i spełniają niemal wszystkie jego zachcianki,
4. dzieci wychowywane bardzo liberalnie bywają zbyt egocentryczne, skoncentrowane na własnej osobie,
5. nie umieją współpracować, a nawet współżyć z rówieśnikami.
IV OKAZJONALNY (NIEKONSEKWENTNY)
W niekonsekwentnym stylu wychowania rodzice żyją zasadą "raz tak, raz tak".
1. Cechą tego typu wychowania jest zmienność, niejednolitość i przypadkowość zabiegów wychowawczych w zależności od samopoczucia rodziców, sytuacji itp,
2. może polegać to na tym, że jeden rodzic rozpieszcza, a drugi terroryzuje albo oboje nie mogą się zdecydować na podejmowanie konkretnych, stałych działań,
3. rodzice raz są dla dziecka bardziej wyrozumiali, raz mniej, albo w ogóle nie zwracają uwagi na jego wybryki albo surowo za nie karzą,
4. postępowanie takie nie jest korzystne dla dziecka, bowiem uczy interesowności, zaburza poczucie bezpieczeństwa; powoduje niepewność, agresję, osamotnienie, bezradność.
5. Utrudnia dziecku przyswojenie norm społecznych i moralnych, wywołuje poczucie „niesprawiedliwości i krzywdy." (M. Gierowska-Przetacznik),
6. doprowadza do utraty szacunku wobec rodziców.
Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Strawczynie
ul. Żeromskiego 16
26-067 Strawczyn
tel. 41 30-38-018
Komisariat Policji w Strawczynie
ul. Sportowa 1
26-067 Strawczyn
tel. 41 349-36-97 ; fax. 41 349-37-97
Dzielnicowy dla wsi Oblęgorek, Oblęgór, Chełmce - p.o. st. post. Paweł Rębiś
Telefon Zaufania w Sprawach Rodzinnych
czynny od wtorku do piątku w godzinach od 7.30 do 15.30
w poniedziałki od 7.30 do 17.00
041/368-18-74
Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży
116 111 (czynny całą dobę)
Antydepresyjny telefon Forum przeciw depresji
22 594 91 00 (w środy i czwartki w godz. 17:00 - 19:00)
ITAKA - antydepresyjny telefon zaufania
22 484 88 01 (wtorki: 14:00 – 19:00; czwartki: 15:00 – 20:00; piątki: 10:00 – 15:00)
Kryzysowy Telefon Zaufania dla dorosłych
116 123 (codziennie, poza świętami, w godz. 14:00 - 22:00)
Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego
800 70 22 22 (czynny całą dobę)
Telefon Zaufania - uzależnienia behawioralne
801 889 880 (codziennie w godz. 17:00 - 22:00)
Ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie "Niebieska Linia"
800 120 002 (całodobowo)
Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
800 12 12 12 (od poniedziałku do piątku w godz. 8:15 - 20:00)
800 080 222 – rusza całodobowa bezpłatna infolinia dla dzieci, młodzieży, rodziców i pedagogów
Profilaktyka – Ośrodek Rozwoju Edukacji
Telefon Zaufania w Sprawach Kryzysowych
czynny w soboty i w niedziele od 16.00 do 19.00
041/345-50-59
Polskie Towarzystwo Zapobiegania Narkomanii
ul. Karczówkowska 5a, Kielce
041/346-16-27
Razem Pokonać Przemoc
041/343-29-97
0800 55 99 75
Pomoc Ofiarom Przestępstw
Punkt Konsultacyjny
041/349-33-44
Centrum Interwencji Kryzysowej i Schronisko dla Ofiar Przemocy
czynny całą dobę
041/366-48-47
Telefon Zaufania - pomoc psychologiczno - pedagogiczna
czynny od poniedziałku do piątku
w godzinach od 15.00 do 17.00
041/366-17-41
Punkt Konsultacyjny do spraw Uzależnień i Narkomanii
041/344-39-86
Telefon Zaufania dla Osób z Problemem Alkoholowym
Kielce
041/345-73-46
Telefon Zaufania do spraw Rodziny
Kielce
041/368-18-67
Telefon Zaufania dla Ofiar Przemocy w Rodzinie
Końskie
041/372-73-66
Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
czynny od poniedziałku do piątku w godzinach
od 8.15 do 20.00
0800 12 12 12
Ogólnopolski Telefon Zaufania Dla Dzieci i Młodzieży
czynny od poniedziałku do piątku w godzinach
od 12.00 do 20.00
116 111
Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy
w Rodzinie "Niebieska Linia"
0801 12 00 02
Komisariat Policji w Strawczynie
41 349 37 97
997
112
Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Piekoszowie
ul. Częstochowska 110
41 30 61 115
Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Strawczynie
41 30 38 018
Gminna Komisja ds. rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Strawczynie
41 30 38 002
wew. 51
Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie
41 342 14 90
Sąd Rodzinny i Nieletnich w Kielcach
ul. Warszawska 44
41 34 95 600
Straż Pożarna
998
Pogotowie Ratunkowe
999
Nastoletnia depresja - poradnik dla młodzieży.
Jeśli masz problem, z którym sobie nie radzisz, nie wiesz co masz robić, do kogo się zwrócić o pomoc i radę. Czujesz się samotny, ktoś Cię skrzywdził, masz trudności w nauce. Wstydzisz się o tym powiedzieć rodzicom, nauczycielom, rodzeństwu lub koledze, koleżance. To możesz zadzwonić pod bezpłatny
DZIECIĘCY TELEFON ZAUFANIA RZECZNIKA PRAW DZIECKA: 0 800 12 12 12
od poniedziałku do piątku 8.15 - 20.00
Pamiętaj, nie jesteś sam, możesz liczyć na pomoc życzliwych Ci osób!
"Nie ma dzieci - są ludzie" Janusz Korczak
Praktyczny poradnik savoir – vivre wobec osób niepełnosprawnych
JAK SIĘ UCZYĆ, ŻEBY SIĘ NAUCZYĆ, A NIE NAMĘCZYĆ:
1. Uprawiaj sport - prawidłowo odżywiony i dotleniony mózg działa sprawniej.
2. Wysiłek intelektualny też jest niezbędny - najlepiej ucz się języka obcego, ale też czytaj książki lub rozwiązuj krzyżówki.
3. Relaks, spokój i dobry nastrój ułatwiają zapamiętywanie.
4. Jeśli podejdziesz do nauki z pasją i zapałem, zapamiętasz szybciej i więcej, przekonaj siebie, że warto się nauczyć bo... maratony uczenia się są najmniej skutecznym sposobem przygotowywania się - mózg po kilku godzinach asymilowania wiedzy męczy się i nie przyjmuje nowych informacji zbyt dobrze (np. jedna godzina uczenia się na świeżo równa się trzem godzinom kucia po nocach).
5. Oprócz słów i liczb wykorzystuj także kolor, rytm, przestrzeń, wyobraźnie i emocje; w myśl słów Konfucjusza: „Powiedz mi - a zapomnę, pokaż mi - a zapamiętam...”; znajdź praktyczne zastosowanie tego, o czym się uczysz.
6. Wybieraj sprawy najistotniejsze - ucz się mało, ale porządnie i z przerwami 5-10 minutowymi, najlepiej co 45 minut.
7. Musisz sobie uświadomić, na co zwracasz największą uwagę:
- to mi wygląda na fajny pomysł - WZROKOWIEC
- to brzmi fajnie - SŁUCHOWIEC
- mam złe przeczucia - CZUCIOWIEC
- wzrokowcom pomaga w uczeniu się sporządzanie wykresów i map myślowych;
WZROKOWIEC
- "widzę teraz jak do tego doszedłeś"
- "to wygląda mało przejrzyście"
- "wyglądasz na zmęczoną"
- "to wygląda bardzo interesująco"
- słuchowcy powinni na głos czytać to, co chcą zapamiętać, nagrywać swoje wypowiedzi, a potem je odsłuchiwać, dobrze, jeśli uczą się z kimś, najlepiej zapamiętują w trakcie dyskusji. Ich nauce sprzyja cicha muzyka, z którą kojarzą przyswajany materiał;
SŁUCHOWIEC
- "ten pomysł brzmi interesująco"
- "słuchaj"
- "jak ci się z nim rozmawiało?"
- "był za duży hałas"
- dla czuciowców istotna jest przestrzeń, w której się uczą. Posiada wysoką wrażliwość na doznania fizyczne oraz uczucia własne i innych.
CZUCIOWIEC- DOTYKOWIEC
- "czujesz to?"
- "lubisz to uczucie?"
- "gładko sobie z tym poradzimy"
- "czuję, co masz na myśli"
- kinestetyk -zapamiętuje nowe treści poprzez zaangażowanie w aktywność ruchową.
KINESTETYK
"weźmy sprawy we własne ręce"
"trzeba stąpać twardo po ziemi"
"czy chwytasz, w czym rzecz?"
"Trzymam rękę na pulsie"
Ważne i ekonomiczne są powtórki:
- pierwsza powinna się odbyć około 10 minut po zakończeniu nauki,
- druga - godzinę po pierwszej powtórce,
- trzecia - dzień po poprzedniej,
- czwarta - po czterech dniach,
- piąta po tygodniu,
- szósta - po dwunastu dniach,
- siódma - po dwudziestu,
- ósma - po miesiącu,
- dziewiąta po trzech miesiącach,
- dziesiąta - po pół roku,
- za każdym razem powtarzaj co najmniej przez 5 minut.
HARMONOGRAM PRACY PEDAGOGA
Poniedziałek
8.00-13.15
Wtorek
8.00-13.20
Środa
11.00-13.25
Czwartek
8.00-14.15
Piątek
10.00-13.15
Edyta Durlik pedagog szkolny
"W wychowaniu chodzi bowiem o to, aby człowiek stawał się coraz bardziej człowiekiem - o to, aby bardziej "był", a nie tylko więcej "miał" - aby więc poprzez wszystko, co "ma",co "posiada", umiał bardziej i pełniej być człowiekiem, to znaczy aby również umiał bardziej "być" nie tylko z "drugimi", ale także i "dla drugich."
Papież Jan Paweł II
Jeśli masz problem, z którym sobie nie radzisz, nie wiesz co masz robić, do kogo się zwrócić o pomoc i radę. Czujesz się samotny, ktoś Cię skrzywdził, masz trudności w nauce. Wstydzisz się o tym powiedzieć rodzicom, nauczycielom, rodzeństwu lub koledze, koleżance. To możesz zadzwonić pod bezpłatny
DZIECIĘCY TELEFON ZAUFANIA RZECZNIKA PRAW DZIECKA: 0 800 12 12 12
od poniedziałku do piątku 8.15 - 20.00
Zasady współpracy pedagoga szkolnego
Uczniowie mogą się zgłaszać do pedagoga:
-
Gdy nie radzą sobie z programem nauczania
-
Gdy ktoś narusza ich prawa
-
Gdy ktoś stosuje wobec nich przemoc
-
Gdy potrzebują pomocy i rady
-
Gdy chcą porozmawiać z kimś życzliwym
-
Gdy chcą poradzić się, wybierając przyszły zawód, szkołę ponadgimnazjalną
Rodzice uczniów mogą oczekiwać pomocy w rozwiązywaniu sytuacji problemowej dotyczącej ich dziecka, a mianowicie:
-
Trudności w nauce bądź niepowodzenia szkolne dziecka – możliwość rozpoznania przyczyn kłopotów w nauce, poprzez kontakt z poradnią psychologiczno-pedagogiczną, diagnozującą przyczyny niepowodzeń szkolnych, deficyty rozwojowe dzieci.
-
Problemy z zachowaniem dziecka.
-
Uzyskania informacji o dalszej ścieżce edukacyjno-zawodowej dla swojego dziecka.
Nauczyciele mogą oczekiwać:
-
Pomocy w zdiagnozowaniu przyczyn trudności w nauce i niepowodzeń szkolnych uczniów.
-
Analizy opinii o uczniach z Poradni Psychologiczno-Pedagogiczne.
-
Współpracy w zakresie zdiagnozowania środowiska rodzinnego ucznia, rozpoznawania potencjalnych możliwości, bądź ograniczeń dziecka.
-
Wspierania w podejmowaniu działań wychowawczych i profilaktycznych wynikających z programu wychowawczego i profilaktycznego.
-
Wsparcia w rozwiązywaniu problemów wychowawczych dotyczących uczniów (np. rozmowy indywidualne z uczniami, rodzicami uczniów sprawiającymi różnego rodzaju problemy wychowawcze, rozmów z agresorami, ofiarami przemocy, uczniami wagarującymi, nieprzystosowaniem społecznym).
-
Wsparcia w podejmowaniu działań mediacyjnych i kryzysowych w szkole.
Podkategorie
Z pracy pedagoga Liczba artykułów: 123
Z pracy pedagoga rok szkolny 2024/2025 Liczba artykułów: 10
Z pracy pedagoga rok szkolny 2023/2024 Liczba artykułów: 10
Z pracy pedagoga rok szkolny 2022/2023 Liczba artykułów: 11
Z pracy pedagoga rok szkolny 2021/2022 Liczba artykułów: 11
Z pracy pedagoga rok szkolny 2020/2021 Liczba artykułów: 11
Z pracy pedagoga rok szkolny 2019/2020 Liczba artykułów: 9
Z pracy pedagoga rok szkolny 2018/2019 Liczba artykułów: 10
Z pracy pedagoga rok szkolny 2017/2018 Liczba artykułów: 8
Z pracy pedagoga rok szkolny 2016/2017 Liczba artykułów: 8
Z pracy pedagoga rok szkolny 2015/2016 Liczba artykułów: 6
Z pracy pedagoga rok szkolny 2014/2015 Liczba artykułów: 2
Z pracy pedagoga rok szkolny 2013/2014 Liczba artykułów: 6
Z pracy pedagoga rok szkolny 2011/2012 Liczba artykułów: 18
Plan lekcji
Na skróty
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
.jpg){kind=logo} |
 |