Depresja – choroba, która może dotknąć osoby w każdym wieku !!!

Smutek czy dołek psychiczny, w jaki zdarza nam się popadać od czasu do czasu to normalne elementy naszego życia emocjonalnego. To naturalna reakcja naszego organizmu na niepowodzenia.

Ważne !!!

Podczas pandemii wzrosła liczba zachorowań na stany depresyjne, depresję wśród dzieci i młodzieży.

Depresja u dzieci podobnie jak u dorosłych objawia się długotrwałym obniżeniem nastroju, wzrasta drażliwość, zachowania agresywne. Pojawiają się zaburzenia koncentracji uwagi, trudności z zapamiętywaniem. Uczniowie zaczynają opuszczać się w nauce, przestają odrabiać na czas prace domowe, nie mają ochoty na opuszczanie swojego pokoju.

Jak dbać o zdrowie psychiczne dziecka w czasie pandemii ?

Jak sobie poradzić z emocjami dziecka, gdy musi porzucić koleżanki i kolegów ze szkoły i zostać w domu? Co powinno nas zaniepokoić u dziecka? 

Wyjaśnia: Dorota Minta- psycholog/ psychoterapeuta.

„– Rodziców powinna zaniepokoić każda zmiana dotychczasowego zachowania dziecka,
jeśli zaczyna inaczej jeść, jest smutniejsze, nie odzywa się, jeszcze więcej czasu spędza samotnie w pokoju, jest opryskliwe, rozdrażnione, smutne. To oznacza, że trzeba szukać fachowej pomocy.

– Psychologowie mówią, że po pandemii koronawirusa czeka nas pandemia depresji, zwłaszcza u nastolatków. Ponieważ, wbrew pozorom, zdalna nauka i wstrzymanie się od kontaktów
z rówieśnikami jest łatwiejsze dla małego dziecka niż dla nastolatka – wyjaśnia – z nastolatkami jest dramat, bo kiedy się ma naście lat bycie z rówieśnikami jest najważniejsze. Nam, dorosłym, się wydaje, że te dzieci żyją tylko w sieci. Owszem, tak, siadają w parku z telefonem, ale razem. Oni nie są tyko w Internecie, oni też rozmawiają. Dlatego teraz odczuwają najbardziej brak kontaktu z rówieśnikami.

– Jeśli widzę, że jest problem z nauką, zachowaniem dziecka, trzeba prosić o pomoc. To nie jest tak, że jesteś złym rodzicem, ale w takich sytuacjach ktoś obcy jest często lepszym pomagającym niż rodzice. Trzeba poszukać bezpłatnej pomocy psychologicznej, sprawdzić, czy samorząd nie oferuje, np. warsztatów online dla dzieci poświęconych temu, jak radzić sobie z nadmiarem emocji, ze złością, smutkiem, strachem – przekonuje D.Minta i wylicza zasady, których trzymanie się może pomóc naszemu dziecku:

1. Rozmawiajmy z dziećmi o emocjach. Dziecko może bać się śmierci, utraty bliskich lub samego zachorowania. Absolutnie nie oszukujmy dzieci, przyznawajmy się, jeśli tak jest, że też czegoś o sytuacji nie wiemy, że też mamy obawy, szukajmy wspólnie odpowiedzi.
2. Rozmawiajmy z nastolatkami jak z dorosłymi ludźmi, żeby pomogli w opiece nad starszą osobą, znaleźli zajęcie dla dziadka, doradzili mu, na jakie strony powinien wchodzić. Angażujmy dzieci w obowiązki domowe.
3. Utrzymajmy stały rytm dnia.
4. Nie pozwólmy dziecku całkowicie zniknąć w Internecie. Szkoła jest pretekstem
   do ciągłego bycia w sieci, dziecko mówi, że się uczy. Jednak trzeba uważać i sprawdzać, co dziecko faktycznie robi.
5. Rozmawiamy z dzieckiem o jego nauce, interesujmy się tym, jak sobie radzi. Nie jest też dobrze, jeśli dziecko uczy się, a ma pootwierane okna z innymi stronami, grami, jednocześnie coś robi na komórce. Dzieci mówią, że „ogarniają” taki wielowątkowy przekaz, ale to jest bardzo męczące dla mózgów.
6. Róbmy sobie jako rodzina wspólnie przerwę od Internetu, odłóżmy telefony i coś róbmy razem.
7. Zadbajmy o dobry sen. Ilość bodźców płynąca z ekranów jest mecząca dla dzieci,
   ma też wpływ na to, czy dobrze śpią. Na godzinę przed snem odstawmy komputer, komórki, wywietrzmy pokój.
8. Wspierajmy dziecko w utrzymywaniu kontaktu z rówieśnikami. Starsze dziecko może, oczywiście w dozwolonych godzinach, po szkole, pójść na spacer z przyjacielem.
9. Zadbajmy o zdrowy ruch. Wprowadźmy zdrowy zwyczaj: wyjdźmy razem z dzieckiem co wieczór, np. o 18.00 na 40-minutowy, marszowy spacer. Spacer zapobiega stanom depresyjnym, jest dobry dla kondycji. Skoro mówimy dziecku „nie siedź ciągle przed komputerem”, dajmy mu dobry przykład.

Dobre praktyki

• Zachowajcie stały rytm dnia, zwłaszcza jeśli chodzi o porę snu i posiłków.
• Niech będzie wydzielony czas na naukę i czas na zabawę.
• Róbcie coś całą rodziną, grajcie w gry rodzinne, jedzcie wspólne posiłki – to dobry moment, by zadbać o prawidłową dietę.
• Wyznaczajcie dzieciom zadania domowe, włączajcie je w obowiązki rodzinne.
• Wprowadźcie 20-minutową sjestę w ciągu dnia, niekoniecznie tylko w przypadku małych dzieci.
• Zadbajcie o ruch, idźcie codziennie na rodzinny spacer, zadbajcie, by dziecko
  nie spędzało całego dnia przed komputerem i telewizorem.
• Zadbajcie również o zajęcia i kontakty bez pośrednictwa Internetu, to może być spotkanie z koleżanką na ulicy, w parku, z zachowaniem dystansu, wizyta u dziadków
  bez wchodzenia do mieszkania itp.
• Rozmawiajcie z dziećmi o emocjach, dajcie im poczuć, że mają prawo do rozmaitych emocji i będą wysłuchane." 

Źródło: https://www.pacjent.gov.pl/aktualnosc/jak-dbac-o-dziecko-w-czasie-pandemii