Tak obchodziliśmy 97.
rocznicę śmierci Henryka Sienkiewicza ….
Młodzież
z naszej szkoły pamiętała o kolejnej rocznicy śmierci pisarza.
Dlatego też 2 grudnia późnym wieczorem gościli u nas: prawnuczka
pisarza p. Anna Dziewanowska, przewodniczący Rady Gminy - p.
Stanisław Zdyb, wiceprzewodniczący - p. Tadeusz Czarnecki oraz
licznie zgromadzeni rodzice.
Kulisy
przygotowań
Wyjątkowe spotkanie
z Sienkiewiczem rozpoczął montaż słowno-muzyczny w wykonaniu
uczniów z klasy szóstej. Było tu krótkie przypomnienie ostatnich
lat życia pisarza. Były i wiersze, które podkreślały patriotyzm,
żarliwe zainteresowanie Sienkiewicza losem polskich dzieci,
gnębionych przez zaborców. Nostalgiczne recytacje przypominały o
nastroju towarzyszącym Polakom i Europejczykom, kiedy
dowiedzieli się o śmierci pisarza.
Później pojawiło się
przebudzenie, zadowolenie, że po nobliście pozostały wspaniałe
dzieła, do których sięgają kolejne pokolenia. Radość podkreślały
skoczne melodie, rozbrzmiewające z cudownego akordeonu.
Uczniowie
wspominali, jak Polacy pamiętają o Sienkiewiczu, budując
pomniki, nazywając ulice jego imieniem. Na scenie były szepty,
głośne rozmowy, które zaznaczały radość ze wspaniałej
twórczości, pamiątki po zmarłym Polaku.

Druga część to
zderzenie przeszłości z teraźniejszością: młoda i zapracowana
redaktorka z Henrykiem Sienkiewiczem. Na scenie pojawiali się
uczniowie z klasy czwartej – każdy ucharakteryzowany na postać z
dzieł pisarza. Byli wszyscy mali i duzi bohaterowie z „Quo vadis”,
Trylogii, „ Krzyżaków”. Pojawiały się liryczne recytacje, które
nadawały patosu uroczystości. Zjawił się gość chyba
najważniejszy - duch Sienkiewicza, który po 97 latach dostrzegł
różnicę i wcale nie w wyglądzie domostw, wygodach związanych z
rozwojem techniki, ale przede wszystkim w zachowaniu ludzi.
Dziwiło pisarza to, że dzisiaj wszyscy uporczywie pędzą za
pracą, starają się zdobywać jeszcze więcej niż posiadają, pragną
za wszelką cenę sprostać wymaganiom kierownika. Ich życie
wypełnia stres, pośpiech, pęd za lepszym, wygodnym bytem. Przy
tym wszystkim ludzie nie dbają o własne zdrowie, samopoczucie,
wypoczynek, nie potrafią znaleźć czasu na spotkania z
przyjaciółmi.
Sienkiewicz
wielokrotnie wskazywał, że to co widzi i o czym opowiada mu
redaktorka nie jest żadną wartością. Argumentował to licznymi
przykładami ze swoich powieści.
Wtedy wszyscy z
ogromnym zainteresowaniem oglądali naszych uczniów, którzy
wcielili się w Winicjusza i Ligię, Oleńkę i Kmicica, Danuśkę i
Zbyszka, Wołodyjowski i Baśka. Przekonaliśmy się, że dzisiaj
taka miłość nie istnieje. Redaktorka twierdziła, że współczesny
człowiek nie ma na to czasu, bo przecież najważniejsza jest
kariera.
Patriotyzm dla
Sienkiewicza był czymś oczywistym - żarliwą miłością, oddaniem,
bezinteresowną służbą ojczyźnie, a dzisiaj…?
Pojawiający się
bohaterowie udowodnili, że kochali ojczyznę, dbali i kultywowali
tradycje. Dlatego Wołodyjowski, Zagłoba przekonywali o ojczyźnie
jako o wielkiej wartości.

Dodatkowo cudowne
fragmenty Trylogii czasami przepełnione humorem bawiły i naszą
publiczność.
W części
artystycznej nie zabrakło śpiewu. Swój wokalny talent
zaprezentowali Agata Malicka oraz Adrian Śliwa – uczniowie klasy
1A gimnazjum. Para zaprezentowała „Dumkę na dwa serca” i na
pewno ich śpiew wzbudził wiele pozytywnych emocji. Występ
umilali chłopcy - Kamil Zapała grający na akordeonie oraz
Dominik Bielawski, który przygrywał na instrumencie klawiszowym.
Duch Sienkiewicza
pozostał na scenie, przypomniał o wartościach, które i dziś
powinny być nadrzędne, ale czy tak jest? Na to pytanie i wiele
innych każdy widz na pewno odpowiedział sobie sam.
Myśl
przewodnia wieczornicy „ Dziwny jest ten świat…” zaczerpnięta z
piosenki, którą śpiewał Czesław Niemen nie jest wyolbrzymieniem,
ale odczuciem wielu z nas…
A to wszystko działo
się za sprawą Julii Salachy – odtwórczyni roli redaktorki oraz
Radosława Baryło, który zagrał Henryka Sienkiewicza.
Uroczystość
podsumowała pani dyrektor Henryka Cisowska, serdecznie dziękując
gościom za przybycie, uczniom za wspaniały pokaz talentów
aktorskich, dojrzałość sceniczną. Nauczycielom dziękowała za
przygotowanie uroczystości: p. Renata Jas za opracowanie
scenariusza i przygotowanie uczniów, p. Zbigniewowi Wójcikowi za
akompaniament, p. Katarzynie Maladze za dekorację sali.
Odpowiedzialna
za treść: mgr Renata Jas |