Moja szkoła

 Rozstrzygnięty został konkurs poetycki, którego celem było napisanie wiersza o Szkole Podstawowej im. Henryka Sienkiewicza w Oblęgorku. Jurorzy wyróżnili wiersze 4 osób.

I miejsce - Liliana Kozubek klasa III b

II miejsce– Igor Gaweł klasa I b

II miejsce– Dominik Bożęcki klasa I b

III miejsce– Adam Bodo klasa I b

Gratulujemy zwycięzcom!

Moja szkoła

W Oblęgorku jest kot w worku.

Szkoła pełna uczniów, wiele klas.

Może ktoś dołączy z Was?

Lekcje bardzo są ciekawe.

Czas się znajdzie także na zabawę.

Ping pong, jeszcze piłkarzyki.

Brak tu tylko Myszki Miki.

Bo pan Zbyszek gra na dole,

a pani Agata pokazała nam pół świata.

 Pan Błażej jest jak król,

a pani Renata umie wszystkie tańce świata.

Autor: Adam Bodo klasa I b

Moja szkoła

Moja szkoła jest wszystkim znana

i przeze mnie bardzo lubiana.

Mieści się w Obęgorku

przy Henryka Sienkiewicza letnim dworku.

Pierwsza „B” to moja klasa,

do której codziennie pani Agatka nas zaprasza.

Różne przedmioty w szkole mamy,

ale programowanie uwielbiamy.

Na przerwach w piłkarzyki gramy,

dlatego mniej rozrabiamy.

Każdy z mojej klasy lubi chodzić do szkoły,

chętnie się uczy i zawsze jest wesoły.

A ja uwielbiam rymować,

dlatego postanowiłem wierszyk skonstruować.

 Autor: Igor Gaweł klasa I b

Moja szkoła

Wśród lip w Oblęgorku,

stoi moja szkoła, niedaleko dworku.

Chodzę do niej co dzień z rana,

bo już kolegów czeka na mnie chmara.

Uczę się czytać i pisać wyraźnie,

by móc rozwijać swą dziecięcą wyobraźnię.

Tu zdobywam wiedzę, uczę się i bawię.

W moich myślach pozostanie, kiedy stąd wyjadę.

Autor: Dominik Bożęcki klasa I b

Moja szkoła

W Oblęgorku tuż za lasem pośród krzewów oraz drzew

stoi sobie moja szkoła, wokół słychać ptaków śpiew.

Zawsze co dzień rano serdecznie nas wita,

nawet Pani woźna o zdrowie zapyta.

W szkole mamy dużo zajęć, sporo się uczymy,

znajdzie się też chwila, kiedy się bawimy.

Chcemy pięknie czytać oraz pisać wiele,

zdobyć dużą wiedzę to są nasze cele.

Warto dodać także, że o nasze brzuszki, też tu dobrze dbają.

I dobrym jedzonkiem nas tu dokarmiają.

Panie kucharki tak dobrze gotują,

że wszystkie obiady nam zawsze smakują.

Dla chętnych się zdarzy i mała dokładka.

Wykarmić nas wszystkich to nie lada gratka.

Przyjaciół mamy wielu. Miło czas spędzamy.

Po dniu pełnym wrażeń do domu wracamy.

Szkoła to druga nasza jest rodzina

o paniach i dzieciach się nie zapomina.

Wspomnienia ze szkoły w pamięci zostają,

a potem dzieci dzieciom je opowiadają.

 Autor: Liliana Kozubek klasa III b

 Odpowiedzialna za treść: Agata Wieczorek