Logorytmika w pracy logopedy

Z terminem pierwszy raz spotykamy się w roku 1978 dzięki Pani Elżbiecie Kilińskiej- Ewertowskiej, która wprowadziła definicję logorytmiki i określiła ją jako zestaw ćwiczeń muzyczno-ruchowych wykorzystywanych w pracy logopedy.

W późniejszym okresie definicja została rozszerzona. Logorytmikę określano jako „metodę korekcji mowy opartą na rytmie muzycznym z wykorzystaniem słowa, które jest włączone jako akompaniament w rytmicznie zestrojony przez muzykę ruch całego ciała”.

Filary metody logorytmiki to ruch – muzyka – słowo.

 Zadaniem ćwiczeń logorytmicznych jest zwrócenie uwagi dzieci na połączenie mowy i muzyki i takie ich wspólne cechy jak: rytm, tempo, wysokość dźwięku, akcentację i artykulację.

W szkole lub przedszkolu zajęcia w tym zakresie prowadzi logopeda lub nauczyciel nauczania początkowego, ale w zabawy logorytmiczne może również bawić się rodzic ze swoim dzieckiem, a rekwizyty do zajęć znajdziemy na wyposażeniu każdego domu.

Oto kilka przykładów zabaw logorytmicznych do wykorzystania w domu.:

1.Fale (ćwiczenie oddechowo – relaksacyjne)

Potrzebujemy foliowej torebki śniadaniowej. Prezentujemy dziecku różne sposoby wydawania dźwięku imitującego dźwięk fal: dmuchanie na torebkę; podrzucanie jej w górę i wydychaniu powietrza tak długo jak opada; wdmuchiwanie powietrza do torebki itp.

2.Kołysanka (ćwiczenie fonacyjno-relaksacyjne)

Intonujemy dźwięk mrucząc lub wypowiadając słowa w kierunku dziecka, prosząc go o powtórzenie. W trakcie zabawy zmieniamy natężenie dźwięku (głośniej, ciszej) i tempo (szybko, wolno).

3. Hasło (ćwiczenia uwagi słuchowej)

Przed wspólnym czytaniem umawiamy się na słowo -hasło i gest jaki dziecko wykona, gdy je usłyszy. W trakcie czytania za każdym razem, gdy dziecko usłyszy słowo-hasło wykona umówiony ruch np. klaśnie w dłonie.

Miłej zabawy 😊